Si Khadijah (RA) ang naging unang taong tumanggap sa Islam. Siya ang unang babaeng nagbalik-loob. Ang kanyang pagbabalik-loob ay agaran, bunga ng likas na pagkilala sa katotohanan at matibay na pagtitiwala sa pag-uugali ng kanyang asawa. Hindi siya naghintay upang makita kung tatanggapin ng masa ang bagong pananampalatayang ito, ni hindi niya kinalkula ang mga panganib sa lipunan na kaakibat nito. Ang kanyang paniniwala ay ganap. Sa mga sumunod na mahihirap na taon, habang sinimulan ng mga namumunong piling tao ng Makkah ang kanilang sistematikong pag-uusig sa mga unang Muslim, ang kanyang tahanan ay naging isang santuwaryo ng kapayapaan para sa Sugo (ﷺ). Nagbigay siya ng isang angkop na tirahan kung saan maaari siyang magpahinga mula sa poot ng mundo at makahanap ng ganap na kapanatagan.
Habang lumalaganap ang mensahe ng Islam, tumindi ang oposisyon mula sa mga taga-Makkah, na nagtapos sa isang brutal na tatlong-taong panlipunan at pang-ekonomiyang boykot laban sa angkan ni Hashim, na kinabibilangan ni Muhammad (ﷺ). Napilitan ang mga Muslim na lumipat sa mga tigang na lambak sa paligid ng lungsod, kung saan sila ay naharap sa matinding gutom at kahirapan. Si Khadijah, na namuhay nang maginhawa bago ang ministeryo ng kanyang asawa, ay pumasok sa paglipat na ito kasama ang mga Muslim at ang kanilang mga pamilyang hindi sumusuporta sa Muslim. Isinakripisyo niya ang kanyang kayamanan, ang kanyang pisikal na kalusugan, at ang kanyang pribilehiyo sa lipunan nang walang kahit isang salita ng pagdaing. Ang kanyang puso ay nanatili lamang sa paglilingkod sa Allah at pagsuporta sa Kanyang Sugo (ﷺ). Ang malupit na mga kondisyon ng boykot ay sumira sa kanyang pisikal na kalusugan, ngunit ang kanyang espirituwal na determinasyon ay nanatiling ganap na hindi natinag hanggang sa kanyang huling hininga.
Para sa isang bagong Muslim ngayon, ang buhay ni Khadijah (RA) ay nagbibigay ng napakahalagang mga aral na lumalampas sa panahon at mga pagbabago sa kultura. Ang pagpasok sa Islam minsan ay maaaring magdulot ng pakiramdam ng pag-iisa, panggigipit ng lipunan, o isang biglaang pagbabago sa dinamika ng pamilya at katayuan sa Panlipunang pangkabuhayan. Itinuturo sa atin ng buhay ni Khadijah na ang tunay na tagumpay ay nakasalalay sa pag-ayon sa katotohanan, anuman ang opinyon ng nakararami o pansamantalang pagkawala ng mundo. Ang kanyang relasyon sa Sugo (ﷺ) ay nagpapakita ng tradisyonal na mithiin ng Islam sa kasal, kung saan ang mga mag-asawa ay kumikilos bilang suporta sa isa’t isa, na nagbibigay ng init, proteksyon, at kapwa kabutihan. Hindi siya naghangad ng panlabas na pagpapatunay o mga modernong paniniwala ng sariling pagsasakatuparan na hiwalay sa kanyang pananampalataya; ang kanyang pagsasagawa ay nagmula sa kanyang ganap na pagpapasakop sa Allah.
Ang kanyang walang kapantay na debosyon ay nagbigay sa kanya ng isang natatanging katayuan sa mga tao. Sa isang tradisyon, naitala na minsang lumapit si Anghel Gabriel sa Sugo (ﷺ) at inutusan itong iparating ang mga pagbati ng proteksyon at mga pagpapala kay Khadijah (RA) mula sa Allah, at mula mismo kay Anghel Gabriel. Ibinigay din niya sa kanya ang masayang balita tungkol sa isang palasyo ng mga perlas sa Paraiso, kung saan walang mga nakakagambalang ingay o pagkapagod. Ang Banal na karangalang ito ay sumasalamin sa napakalaking pagpapahalagang ibinibigay ng Allah sa tapat, tahimik na debosyon, at katatagan.
Nang siya ay pumanaw sa ikasampung taon ng panawagan sa Islam, labis na ikinalungkot ng Sugo (ﷺ) ang kanyang pagkawala. Pinahalagahan niya ang kanyang alaala sa buong buhay niya, madalas niyang binabanggit ang kanyang mga kabutihan at binabanggit na naniniwala ito sa kanya kapag ang mga tao ay hindi naniniwala, at sinusuportahan siya kapag ang iba ay hindi naniniwala. Ang pag-aaral ng kanyang marangal na buhay ay nagbibigay-daan sa mga bagong mananampalataya na maiangkla ang kanilang mga puso sa mayamang lupa ng tunay na kasaysayan ng Islam, na kumukuha ng lakas mula sa mga sinaunang mananampalataya at pinakamatatag sa simula ng Islam.
